A Brand New Life (Yepyeni Bir Hayat) (여행자) [2009]

[KaNeSHiRo]

http://i36.tinypic.com/2dlss1t.jpg
'imdbIMDb Köprüsü (http://www.imdb.com/title/tt1287875/) | Filmi indir ( Linkler daha sonra eklenecektir)

Yönetmen:Ounie Lecomte

Senaryo:Lee Chang-dong ve Ounie Lecomte

Çıkış Tarihi: 29 Ekim 2009

Süre:92 dk.

Ülke:Güney Kore

Dil:Korece

Oyuncular:

Kim Sae-ron
Ko Ah-seong
Park Myeong-sin

Odulleri:



"Best Asian-Middle Eastern Film Award" 2009 (22nd) Tokyo International Film Festival (http://asianmediawiki.com/2009_%2822nd%29_Tokyo_International_Film_Festival) - October 17th-25th

"Best Children's Feature Film" 2009 (3rd) Asia Pacific Screen Awards (http://asianmediawiki.com/2009_%283rd%29_Asia_Pacific_Screen_Awards) - November 26th



Konu:

Yıl 1975...Jinhee 9 yaşında sevimli bir kız çocuğu...Babası onu belki birine evlatlık verilir umudu ile Katolik yetimhanesine bırakmıştır.Jinhee ise onu evlat edinecek olan kişilerin, onu babasından daha fazla sevebileceğine asla inanmamaktadır.Pek çok kez kaçmayı dener...Sonunda durumunu kabul eder ve yeni bir ailenin onu evlat edinmesi için beklemeye başlar...Ancak yetimhanede kalacağı bu süre zarfında çocuk aklının almayacağı sorularla mücadele etmek zorunda kalacaktır...Film Fransız bir yönetmenin elinden çıkmış.Güzel bir Kore Fransız ortak yapımı....


Trailer;
http://www.youtube.com/watch?v=bKvTyKQERe0

[dilos]

ayy güzel de insanın içini kıyar mı..çocukları ortada bırakmasalar ne olur sanki..

[KaNeSHiRo]

film linkleri henuz yok ortada..ya da ben bulamadim... bulunca izleyecegim...

[Sema]

Herkes bu filmi izledi eminim ama kimse yorumlamamış.Ben bu kızı çok seviyorumm ya, çok başarılı.En beğendiğim sahne de buydu.Çok söylenecek bir şey yok heralde, durumu kabullenişini izledik adım adım.Yalnız finalde biraz mutluluk kırıntısı görsem daha güzel olacaktı .Pat diye bitiriyorlar filmi, ukte kalıyor içimde sonra
http://3.bp.blogspot.com/_NIDewQBXoSQ/TCitWpGWRWI/AAAAAAAAB2E/VFCPX2QdBj8/s1600/BRAND-NEW-LIFE-pic-2.jpg

[dilos]

ben yorumlamıştım diye hatırlıyorum acaba çift başlık mı var dedikten sonra tekrar yazayım..

İstanbul Film Festivalinde seyredip çok beğenmiştim filmi..
Üvey annesi istemediği için babası tarafından yetimhaneye bırakılan ve sonra yurt dışına evlatlık verilen Jinhee'nin o günlere ait hatırladıklarını anlatıyordu..

Filmin en beğendiğim yanı ise anlatım diliydi..
başı sonu olmadan bir çocuğun gözünden aktarılmış anılar..
Hani hepimizin yok mudur detayları hatırlamasak da hiç unutmadığımız anlar çocukluğumuza dair..
nerdeydik,kaç yaşındaydık bilmeyiz ama bazı anları hiç unutmamışızdır..

Babasının sırtına dayanarak bisikletin arkasında oturduğu ve saçlarına vuran rüzgarla mutlu olduğu o an mesela..
yüzünü görmediğimiz babanın-çünkü hatırlamıyordur Jinhee- sırtına güvenle dayanmıştı..mutluydu..uykuluydu..
Babasıyla pastahaneye gittiği an da öyle bir andı..çeşit çeşit pastalara bakarak mutlu olan küçük kız..babası ona hangisini istersen secebilirsin diyor..

Babayla yapılan mutlu yolculuğun sonrası..o ıssız yetimhane..
izbe,uzak,kendisi gibi çocuklarla dolu ama Jinhee onlardan biri olmayı kabul etmez..
Babasının onun almaya geleceği beklentisiyle geçirir günlerini..terk edilmemiştir sevdiği babası onu sevmektedir,
gelecek ve yetimhaneden alacaktır..öfkesi, kızgınlığı, isyanı..
ve sonunda kabullenişi..

Filmin tümü küçük kızın gözünden anlatılıyordu ve bu haliyle de cok özel ve iç burucuydu..
Hikayenin ilk filmini çeken Kore asıllı Kanadalı yönetmenin kendi yaşam öyküsü olması filmi bence daha da özel yapıyordu..
ölmeye yatmak isteyen küçücük oyuncunun hüzünlü yüzünü unutmam mümkün değil..

Çok beğendim ,çok duygulandım..